ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΜΝΗΜΕΙΟΥ

«H νοηματοδότηση ενός μνημείου για τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου» από το δάσκαλο ΕΥΘΥΜΙΑΔΗ ΧΑΡΑΛ. ΕΥΣΤΑΘΙΟ

Η ιστορία διδάσκει ότι πρέπει να είμαστε χρήσιμοι και όχι ευχάριστοι. Οι Πόντιοι στο διάβα των αιώνων γνώρισαν το δρόμο της ζωής. Τον ακολούθησαν και τον ακολουθούν. Γέννησαν και γεννούν ιδέες, αντί να ακολουθούν αυτές που προβάλλουν τα διάφορα γεωοικονομικά συμφέροντα. Συνάντησαν και συναντούν εμπόδια, που τα μετατρέπουν σε ευκαιρίες. Κατάρτισαν κώδικα αξιών ,τον ακολούθησαν ,τον ακολουθούν και θα τον ακολουθούν ,ανεξάρτητα από τη μόδα και το συρμό της εποχής. Έμαθαν πως οι μάχες κερδίζονται από εκείνους που πιστεύουν πως μπορούν να νικήσουν.

Μας λένε ιδιόρρυθμους , γραφικούς ,ρατσιστές και άλλα χειρότερα. Εμείς όμως καθημερινά, κάθε στιγμή θα τους δείχνουμε ότι δε θα υποκύψουμε.

Η οικουμενικότητα της ελληνικής παράδοσης αποτελεί την πνευματική θωράκιση του Ελληνισμού και είναι η μοναδική πηγή έμπνευσης ,ανανέωσης και αντίστασής του.

Όσοι ξεχνούν τις ρίζες τους είναι καταδικασμένοι σε αφανισμό.

Έτσι κι εμείς σεβόμενοι τους προγόνους μας ,αποδίδουμε σ’ αυτούς τον πρέποντα σεβασμό , για να μας τιμούν οι φίλοι μας και να μας σέβονται οι εχθροί μας.

Ένα μεγάλο χρέος κι ένα δυσβάσταχτο βάρος κ. Υπουργέ βαραίνει τους ώμους των απανταχού Ποντίων, αλλά κυρίως της επίσημης πολιτείας και του οργανωμένου Ποντιακού Ελληνισμού .

Ο καθένας από εμάς το διαπιστώνει μελετώντας το μνημείο.

Δεξιά αντικρίζουμε τον πόνο της μάνας –της ΜΑΝΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ- που βλέπει γι άλλη μια φορά τον άδικο αφανισμό των τέκνων της. Προσβλέπει μέσα από τα μάτια των μαυροφόρων στο ΣΤΑΥΡΟ του μαρτυρίου ,αλλά και στο ΣΤΑΥΡΟ της λύτρωσης. Φλόγες κατατρώγουν ό,τι ο Ποντιακός Ελληνισμός δημιούργησε στα 3000 χρόνια, από την εποχή που οι ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ μετέτρεψαν τον ΑΞΕΝΟ ΠΟΝΤΟ σε ΕΥΞΕΙΝΟ ΠΟΝΤΟ. Μοιρολόγια ακούγονται παντού : «Ναϊλί εμάς και βάι εμάς επάρθεν η Ρωμανία».

Εμείς όμως εδώ ενώνουμε την φωνή μας με αυτήν του μεγάλου Πόντιου πολιτικού άνδρα Λεωνίδα Ιασωνίδη:

«ΞΗΡΑΝΘΗΤΩ ΗΜΙΝ Ο ΛΑΡΥΓΞ ΕΑΝ ΕΠΗΛΑΘΩΜΕΘΑ ΣΟΥ Ω ΠΑΤΡΙΟΣ ΠΟΝΤΙΑ ΓΗ.»(= Να ξεραίνεται η γούλα μ’, εάν ανασπάλω ’σε ω! πατρίδα μ’, ποντιακόν γη.)

Αριστερά οι πατεράδες μας και οι μανάδες με τον παπά μπροστάρη έρχονται στη μάνα ΕΛΛΑΔΑ ,μετά από το μεγαλύτερο σκλαβοπάζαρο του 20ου αιώνα -της ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ. Δεν έρχονται με σκυμμένο το κεφάλι. Γνωρίζουν την ιστορία της φυλής τους, που δυστυχώς επαναλαμβάνεται.

Έρχονται ως ικέτες και ας έγιναν «σον άνεμον φύλλα». Έλληνες ανάμεσα σε Έλληνες .Γυμνοί και ρακένδυτοι. ΧΙΛΙΑΚΛΗΡΟΙ.

Γιατί αυτοί με τη θωριά των ζητιάνων ήταν άρχοντες στα σπιτικά τους. Γι αυτό και δεν είναι ζήτουλες. Δεν αναζητούν υλικά αγαθά. Νοσταλγούν ειρήνη ,φιλία και γυρεύουν την ΠΑΤΡΙΔΑ. Έρχονται στους Δελφούς ,το Ιερό του Απόλλωνα, χωρίς σφάγια για το θυσιαστήριο. Είναι οι ίδιοι τα σφακτά. Το μαντείο ξέρει. Η Πυθία δίνει σαφή την απάντηση: «ΕΛΛΗΝΕΣ, ΤΡΑΝΤΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ» .Τότε ο Δελφός μπροστά ,οι Αμφικτύονες στα άκρα , τους βάζουν στη μέση για το χορό. Το χορό που χόρευαν οι πρόγονοί τους ΙΩΝΕΣ και χορεύουν κι αυτοί :τον ΠΥΡΡΙΧΙΟ . Περιφέρουν μέσα στο χορό και το τραγούδι την ταυτότητα της φυλής βροντοφωνάζοντας : Η ΡΩΜΑΝΙΑ ΚΙ ΑΝ ΕΠΕΡΑΣΕΝ ΑΝΘΕΙ ΚΑΙ ΦΕΡΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ.

Στη μέση ο θεματοφύλακας της φυλής :ο Ακρίτας, ο Τραντέλλενας .

Σύμβολο ημών των απογόνων για τον όρκο τιμής που δώσαμε , να φυλάμε ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ.