ΙΩΣΗΦΙΔΗΣ ΞΕΝΟΦΩΝ

ΙΩΣΗΦΙΔΗΣ ΞΕΝΟΦΩΝ

31 ,τη Καλανταρί 2002 ενταμώθαμε με τον Ξενοφών Ιωσηφίδη σ’ οσπίτν ατ’.Εκάτσαμε εντάμαν με τον Π. Τριανταφυλλίδην όλ’ μαζί να αναστορούμε τα παλαιά.

«Τον πατέρα μ’ έλεγαν Γιάννε κι εγεννέθεν σο Κάν του Πόντου,σην Αργυρούπολην και η μάνα μ’ ,η Θοδώρα η Καραματίδου, σο Ταμερτσίκιοϊ τη Αργυρούπολης. Ο πατέρα μ’ σα 1915 έφυεν σην Ρωσίαν. Έτον παντρεμένος αλλά ’κι είχεν παιδία. Η αδελφή μ’ εγεννέθεν σην Σεβαστούπολην το 1919 κι έρθεν αδά έξι μηνών. Ο τρανόν ο αδελφός ημ’ έν’ ο Θόδωρον κι εγεννέθεν αδά σα 1923 .Τον πατέρα μ’ ’κι εγνώρτσα ατόν γιατί επέθανεν σα 1927 .Εγώ είμαι γεννημένος σα 1925.

Η μάνα μ’ επέθανεν σα 1977. Τη μάνας ημ’ η φαμίλια εντάμαν με άλλα δύο οικογενειας είχαν τ’ εκεινέτερον τσιφλίκ σην Τουρκίαν. Η μάνα μ’ έλεεν ό,τι το σχόλειον σο χωρίον ατουν έτον μακρά. Επαίρνεν ,έλεεν ,τον αδερφόν ατς τον Γιάννεν τον Καραματίδην σην ράχιαν ατς κι επαίνεν ατόν σ’ άλλ’ το χωρίον μερ είχεν σχόλειον. Άλλα οικογένειας έσαν οι Δαβιτιδαίοι ,οι Κυριακιδαίοι. Το χωρίον είχεν και Τούρκς. Όταν επαντρεύτεν επήεν σην Αργυρούπολην ,μερ έτον το σόι τη πατέρας ημ’. Επήγα πέρτς ,το Θέρος , κι είδαν την Πατρίδαν

Όταν επέθανεν ο πάππο μ’ ,οι δυ’ ταήδες ημ’ έφυγαν σην Ρωσίαν κι επήγαν εύραν τον πατέρα μ’ ,γιατί οι Τούρκ’ κι εκάθουσαν καλά . Ερχίνωσαν τα εξορίας και τα σπαξήματα. Ο πατέρα μ’ εκεί είχεν εμπορικόν μαγαζίν. Σα 1920, όνταν έντον η Επανάσταση σην Ρωσίαν ,εφέκαν το μαγαζίν γομάτκον πράματα,επήραν σπιτί σκεύε κι έρθαν σην Ελλάδαν. Ο ένας αδελφόν τη μάνας ημ’ έφυεν κι επήεν αξάν οπίσ’ αλλά ασό μαγαζίν τηδέν κι εύρεν. Έρθαν με πλοίον σηφτέν σο Σαλονίκ’. Αδά μερ έν’ το Χαριλάου είχεν παράγκας . Εκεί εκάτσανε ολίγον κι επεκεί έρθαν αδά ,σην Θέρμην.

Ο πατέρα μ’ είχεν με τ’ εκείνον τα τρία αδέρφε τ’ και τα δύο αδέρφε τη μάνας ημ’ και την αδερφή μ’. Αδά εκάτσεν γιατί έτον σουμά το λιμάν’ κι είχεν ομούτ’ να κλώσκεται οπίσ’. Εύρεν κι άλλτς Πόντιους αλλά κι έσαν ασό χωρίον ατ’. Εκάτσεν σ’ απάν το χωρίον γιατί τα’ αφκά έτον όλον τσιαμούρε κι αχάντε. Είχεν πολλά κουνούπε κι ελονοσίαν. Αμάν έχτισαν παράγκαν κι εσέβαν απές. Εκουβάλνανε λαμαρίνας ασήν Αμερικάνικην Γεωργικήν Σχολήν με την ράχιαν ατουν. Επέκει έχτισαν οσπίτ’ με πλιθία,κερπίτσε. Σηφτέν εποίκαν την γεωργίαν.

Ο πατέρα μ’ έξ’ μήνας έτον σο νοσοκομείον το Προσφυγικόν ,το Κεντρικόν. Εφύτεψεν η μάνα μ’ καπνά. Επαίρνεν εμέν με τ’ εκείνεν σο τσάκωμαν. Εβάλνεν ’με απές σο παράν κι ετσάκωνεν τα φύλλα. Είχαμε και χτήνε. Ετράνυναμε, επήραμε είναν γάιδαρον κι εβοήθαναμε ατήν. Το κράτος εδέκεν κάτ’ ομολογίας κι ελογαρίασαν ατά απάν σο ανταλλάξιμον περιουσίαν. Εποίκαν διανομήν κλήρου σα 1931. Επήρεν η μάνα μ’ έναν κλήρον κι έναν τέταρτον. Δηλαδή 35 στρέμματα. Εκάτσα τρία χρόνε κι επεκεί έδωσα εξετάσεις σην Αγίαν Αναστασίαν σο γυμνάσιον. Εκεί εύρε με ο πόλεμον τη ’40.Όταν έρθα με τα ποδάρε ,σην πλατείαν απές ,εποίναν επιστράτευσην τ’ άλογα. Ασό ψωμίν ’κι επείνασαμε. Εκουβάλνα ξύλα σο φουρνίν και σε κάθε φορτίον επαίρνα έναν κιλόν μπομπόταν. Ο αδερφό μ’ εδούλευεν σην αεροπορίαν απές κι επαίρνεν ό,τι εδίναν ατόν. Είχαμε έναν χτήνον για το γάλαν, αλλά ατό πα κάποιος έκλεψεν. Απές σο χωρίον είχαμε αντιαεροπορικά .Όταν έρχουσαν τα αεροπλάνα τα Ιταλικά για να βοβμαρδίζνε, εμείς εκουβάλναμε οβίδας κι εβοήθαναμε τη φαντάρτς.

Σα 1940 εσκοτώθεν ο Τριαντάφυλλον Ερμείδης,ο Θεόφιλον Τριανταφυλλίδης, ο Κωσταντίνος και ο Θρασύβουλος Φαρδέλας και ο Βρατσκίδης Δημήτριος.Σην Αντίστασην όλον το χωρίον ,οργανωμένα, εβοήθεσεν Εγώ επήρα έναν Γερμανόν μερ εθέλνε να λιποτακτεί κι επήγα ατόν σο Λιβάδ’. Ατός ερραβωνιάστεν είναν τα’ εμέτερον κορίτσ’ ασό χωρίον. Τ’ εκεινές τ’ αδέρφε έσαν σο ραχίν.Απ΄εκεί εγώ επήγα σα Πετροκέρασσα μερ έσαν τ’ αδέρφε μ’. Όταν οι Εγγλέζοι εντόκαν τ’ αεροδρόμιο σα 1943 εσκοτώθεν ο Αντωνάκης Αντώνιος ,ο Τσιγγάς Στέλιος μερ έτον σο χωράφν ατ’κι είνας γραία.

Αδά εύραν ντόπιους μερ εκάθουσαν σην πλατείαν. Εκεί έτον τη μπέη το κονάκι -αμόν κάστρον-κι ατοίν έσαν κολίγοι . Ατό έτον εκεί μερ έν σήμερον το κτήριον του Δήμου Θέρμης. Σηφτέν εντούν κι επαίρναν γιατί εφογούσαν ό,τι θα παίρνε τα χωράφε τουν. Ξάι κι εθέλναν ο εις τον άλλον. Εμείς πα εντούναμε κι επαίρναμε, όταν έμνεσε παιδία σο σχόλειον το πρώτον ,μερ έν’ ατώρα το Πολιτιστικόν Κέντρον. Ατό έτον με ξύλα. Όταν θα εποίναν το καινούρ’ το σχόλειον , οι ντόπιοι ήθελαν να ’ίνεται σην πλατείαν και οι Πόντιοι αδά μερ’ έν ατώρα το 1ον σχόλειον. Ετάβιζαν .Η Υπηρεσία είπεν όποιος παιρ’ και πάει πρώτος λιθάρε ,εκεί θα ’ίνεται το σχόλειον. Αμάν οι πατεράδες εμούν εσκώθαν επήγαν εφόρτωσαν ασό ποτάμ’ λιθάρε κι έγκαν . Αέτς πα έντον αδά το σχόλειον. Ατό πρέπ’ να έντον σα 1932.Εγώ επήγα έξι μήνας σο παλαιόν το σχόλειον κι επεκεί επήγα σο καινούρ’.

Δεσκάλτς είχαμε τον Βοϊτσίδην Δημήτριον ,επεκεί τον Θόδωρον τον Χουτούρη, τον Βασιλάκην, τον Τσακμάκην, τον Σακάν τον Πόντιον ,την Σαβάκη την Κατίναν , είναν πασυμέντσα Όλγαν, είναν Νίκην. Ποππάν έλεγαν είναν ποππα-Αριστείδην. Πρόεδροι επέρασαν ο Πασπαλάς Αργύριος, ο Ευθύμιος Καζαντζίδης ,ο Τσίκας Βασιλείος, επί κατοχής ο Απόστολος Χατζηαθανασίου, ο Θεόφιλος Αβραμίδης, ο Απόστολος Κουγιάμης, επί Χούντας ο Πολιτίδης ,ο Τσουκάνης ,ο Θωμαΐδης.

Τα χρόνε εκείνα έσαν αγνά και φτωχά. Ο Κώστας ο Πονηρίδης εβάλνεν το κρασί γιατί είχαν αμπέλε, εμείς είχαμε κοσάρας κι επέναμε σο σπίτ’ τη Πέτρονος του Φωτιάδη, σην θείαν την Μορέσαν.Επέναμε, εντούναμε την πόρταν. Ατέ αμάν ετσάϊζεν «να πάτε χάστουν ,σκύλ’ κουτάβε .Αξάν έρθετε»; «Έλα, θεία Μορέσα άνοιξον ,εμείς κι θα κάθουμες πολλά, θα φεύουμε». Αμόν ντο έμπαιναμε απές άλλο ’κι έφευαμε ως να μερών’. Εμαζεύκουσον όλον η γειτονεία , ζατού όλ’ σόϊ έμνεσε κι εγλένταναμε.»

Ο Ξενοφών Ιωσηφίδης επαντρεύτεν σα 25 Καλανταρί το 1925 την Ιωαννίδου Σοφίαν . Εποίκαν τη Θεοδώραν, που παντρεύτηκε το Νίκο τον Ιωαννίδη μερ έχ’ τρία παιδία, την Ιωάνναν, που παντρεύτηκε το Χρήστο τον Ιεροδιακόνου μερ έχ’ τρία παιδία, τη Σοφία, το Στέλιο και τον Ορέστη, και, τον Ιωάννην, που παντρεύτηκε την Τασία , μερ έχ’ δύο παιδία, τον Ξένο και